مجازات اعدام برای اسیدپاش ها ناعادلانه است. حبس ابد و دیگر هیچ
20 خرداد 98 - 00:00

مجلس شورای اسلامی روز گذشته- ۱۹ خردادماه- برای اسیدپاشی مجازات اعدام را تعیین کرد این در حالی است که قربانیان اسیدپاشی در این زمینه حرف ها و دردل هایی دارند به گونه ای که در کنار خوشحالی از تصویب حکمی برای خاطی، از قطع شدن دایره وقوع جرم و درک مجرم از روزگار زجرآور قربانی ناامید هستند.

به گزارش روز دوشنبه، قربانیان اسیدپاشی درد ممتدی را تا پایان عمر به دوش می کشند، دردی که با هیچ پادزهری درمان نمی‌شود؛ درد جسمی از یک سو، آنها را می‌آزارد و درد روحی و وحشت ثانیه و دقایق تلخ وقوع اسید پاشی از سوی دیگر همچون خوره ای، روح و روان آنها را می‌خورد و هر شب با کابوس آن اتفاق تلخ از خواب می‌پرند و این داستان وحشتناک همچنان ادامه دارد. اعدام یا حبس یا هر مجازات دیگری برای آنها تفاوتی ندارد، نه از سوزش زخمهایشان می کاهد و نه خنکای روحشان می‌شود اما همین که بدانند مجرم به سزای عملش می‌رسد و آئینه عبرتی برای دیگران می‌شود لبخند رضایتی بر لبانشان می‌نشیند.

حال که نمایندگان مجلس شورای اسلامی با ۱۶۱ رأی موافق، ۹ رأی مخالف و ۹ رأی ممتنع از مجموع ۲۴۵ نماینده حاضر مقرر کردند در مواردی که اسیدپاشی به قصد ارعاب و ایجاد ناامنی در جامعه باشد اقدام مرتکب افساد فی الارض محسوب و مجازات آن اعدام در نظر گرفته می‌شود، باید دید نظر قربانیان اسیدپاشی از این مصوبه و اجرای آن چیست.

مجازات حبس ابد به از اعدام است

محسن مرتضوی یکی از قربانیان اسیدپاشی سال‌ها است با جراحات پس از اسیدپاشی درگیر است و با گذشت سال‌ها از حادثه‌ای که در محل کارش رقم خورد و نظافتچی اداره با هدف انتقام جویی اقدام به اسیدپاشی و وارد کردن ضربات متعدد چاقو به وی کرد، هنوز در حال تلاش برای تأمین هزینه‌های در مان و جراحی‌های ناشی از این حادثه است.

وی در رابطه با تصویب این مصوبه مجلس در گفت و گو با ایرنا گفت: اهمیتی ندارد اقدام به اسیدپاشی در فضای بسته یا سطح جامعه رخ دهد مهم عمل اسیدپاشی است که خسارتی می‌زند و تا آخر عمر قربانی را درگیر می‌کند و این اقدام در جامعه باعث رعب و وحشت خواهد شد.

مرتضوی ادامه داد: البته همه این مواد قابل بحث است و شرایط متعددی دارد اما درباره مورد آخر باید بگویم اسیدپاشی در اغلب موارد خانوادگی و در فضای بسته انجام می‌شود. ممکن است در خانه قربانی یا فرد اسیدپاش، محل کار یا… اتفاق بیفتد و در ملأ عام نباشد و این باعث نمی‌شود که در جامعه رعب و وحشت ایجاد نشود.

این قربانی اسیدپاشی خاطرنشان کرد: مردم اگر یک قتل را ببینند آنقدر در خاطرشان نمی‌ماند که یک قربانی اسیدپاشی را می‌بینند. با این حال من و خیلی از قربانیان اسیدپاشی مخالف اعدام هستیم و معتقدیم همه عاملان اسیدپاشی باید به حبس ابد محکوم شوند چون نمی‌خواهیم با مجازات اعدام چرخه خشونت ادامه یابد.

 

  • تخفیف در مجازات عامل تشویق جرم می‌شود

مرتضوی در ادامه این گفت و گو از قدیمی بودن قانون مجازات اسیدپاشی گلایه کرد و افزود: قانون حمایت از قربانیان اسیدپاشی به سال ۱۳۳۷ بازمی گردد آنجا که با در نظر گرفتن شدت حادثه از دو سال حبس تا اعدام بود. اما از آن تاریخ تا چند وقت پیش این قانون بازنگری نشده بود. در واقع به نظر می‌رسد که شاید قانونگذار قانون را کامل گذاشته باشد اما مجری قانون آن را کامل اجرا نمی‌کرد.

قربانی اسیدپاشی تصریح کرد: برای مثال متهم من که با ۴ لیتر اسید و ۱۹ ضربه چاقو به من حمله کرده بود، در نهایت قاضی وی را به سه سال حبس، قصاص چشم راست و لاله گوش راست و پرداخت دیه محکوم کرد. اما در حال حاضر غیر از حبس، موارد دیگر انجام نشده است. در واقع کور کردن چشم متهم برای مجازات در نظر گرفته شده اما اجرا نمی‌شود. بارها پیگیر این موضوع شدم اما قاضی پرونده می‌گوید شرایط قصاص مهیا نیست.

عضو انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی با اشاره به اینکه همین قصورات در اجرای حکم باعث تشویق عاملان اسیدپاشی می‌شود ادامه داد: وقتی قصاص انجام نمی‌شود طرف در زندان زندگی اش را می‌کند. مثل من که با ۷۰ درصد سوختگی، متهم پرونده‌ام به سه سال حبس محکوم شده و در زندان راحت زندگی می‌کند. اما اگر حکم حبس ابد برایش تعیین شود دیگر راه برگشتی ندارد و عذاب می‌کشد.

وی تاکید کرد: سال‌ها در تلاش بودیم تا این مسائل را برای نمایندگان مجلس بازگو کنیم تا اینکه قوانین بازنگری شد و به صحن مجلس آمد.

منع خرید و فروش اسید را می‌خواهیم

مریم زمانی و سه دخترش، دیگر قربانی اسیدپاشی توسط زن برادر است که ذوب شدن چهره خود و دختر خردسالش در شبی که میهمان خانه برادر بودند، تلخ‌ترین تجربه زندگی او است. روحش مانند همه قربانیان اسیدپاشی آسیب دیده وضع بدی دارد و بزرگترین سوال زندگی اش بی پاسخ مانده است؛ اینکه چرا این اتفاق برای او افتاده است.

وی که چند سالی است دنیای زندگی اش رنگی غیر از شادابی گرفته و همواره از نگاه‌های ترحم آمیز دیگران به خلوت خانه پناه برده است، در پاسخ به خبرنگار ایرنا درباره حکم مفسد فی الارض و اعدام برای مجرمان اسیدپاش می‌گوید: اینکه شخص مجرم اعدام شود بدون اینکه بفهمد روزهای یک قربانی اسیدپاش چگونه می‌گذرد بی فایده است. اعدام نباید پایان راه باشد بلکه باید زجر بکشد تا کمی از درد ذوب شدن را درک کند.

وی افزود: آنچه بیش از این برای ما مهم بود و از تعداد قربانیان کم می‌کرد، منع خرید و فروش اسید بود که متأسفانه در مجلس رأی نیاورد و معلوم نیست چند صباح دیگر چه کسی قربانی اسید می‌شود. چرا که مجرم می‌داند اعدام شدن در کشور ما شرایط خاص دارد و بازه زمانی زیادی برای آن متصور می‌شود که ممکن است به کاهش کیفر منتهی شود.

خانم زمانی رسیدگی به پرونده خود را مثال زد و گفت: حقیقت اینکه در پرونده من که چهار نفر شاکی بودیم تنها به پرداخت دیه صد میلیون تومانی و سه سال زندان برای زن برادرم ختم شد که آن هم در این مدت سه سال با قید وثیقه آزاد بود. بعد از پرداخت دیه هم که به طور کلی آزاد شده است، مهریه خود را می‌گیرد و هفته‌ای دو بار هم فرزندانش را ملاقات می‌کند اما من و دخترانم روزهای سخت را می‌گذرانیم.

وی یادآور شد: قربانیان اسیدپاشی قشر مظلوم جامعه هستند که به شدت نیازمند حمایت‌های قضائی و درمانی از سوی دولت هستند؛ امیدواریم ما را هم همانند بیماران خاص زیر چتر حمایتی قرار دهند.



نویسنده: تحریریه
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code
تلگرام